Είστε εδώ: Εφοπλιστής | Νέα | Τα αγαθά κόποις κτώνται… στη θάλασσα

Νέα

Τα αγαθά κόποις κτώνται… στη θάλασσα

03.02.12

Στις ταινίες οι Έλληνες, παραδοσιακά, έχουν το ρόλο του θύματος ή του κακού και καμιά φορά δεν είναι ευδιάκριτο ποια από τις δύο εικόνες ισχύει. Την ίδια σύγχυση έχουν και οι ιστορικοί. Η Molly Greene, στο βραβευμένο της βιβλίο «Καθολικοί κουρσάροι και Έλληνες έμποροι: μια ναυτική ιστορία της Μεσογείου, 1450–1700» (Catholic Pirates and Greek Merchants), παρουσιάζει τους Έλληνες εμπόρους και καπετάνιους του 16ου και 17ου αιώνα να πέφτουν θύματα χριστιανών πειρατών.

Αντιθέτως, ο Jason Goodwin, στο βιβλίο του «Οι Άρχοντες των Οριζόντων» (Lords of the Horizons), το οποίο αναφέρεται στην εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γράφει ότι «οι Έλληνες ήταν πειρατικός λαός» και υπαινίσσεται προκλητικά ότι «ο ελληνικός πλούτος στηρίχθηκε στα λάφυρα από καράβια στα διεθνή θαλάσσια ύδατα».

Εστιάζοντας στην οικονομία, αναδρομικά από τον 18ο αιώνα –και πάλι με περιφρονητική διάθεση– παρατηρεί ότι: «Πάντοτε είχαν τη θάλασσα, την πεμπτουσία του καπρίτσιου». Και έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα σήμερα. Οι Έλληνες ήδη υφίστανται το μαρτύριο της πιο βάρβαρης ίσως οικονομικής αναπροσαρμογής που απαιτήθηκε ποτέ από ανεπτυγμένη χώρα σε περίοδο ειρήνης. Αλλά πάντοτε υπάρχει η θάλασσα, με την υπόσχεσή της για αγαθά, καθώς και για το αντίστοιχο τίμημα με δεινά ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Τα τελευταία δύο χρόνια οι Έλληνες έχουν απαυδήσει να εισπράττουν κατηγορίες, από παραπληροφορημένες, γενικώς, ξένες αυθεντίες, όχι μόνο για το χάος στην Ελλάδα, αλλά και για επικείμενη κατάρρευση της ευρωζώνης.

Καθώς όμως η κατάσταση στη χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο, γίνεται σταδιακά πιο προφανές ότι πολλοί απλοί, καθημερινοί, αθώοι Έλληνες πολίτες έχουν περιέλθει σε τέτοια δυσχέρεια που δεν είναι δυνατόν να καταπραϋνθεί ο πόνος με μικρές ιστοριούλες περί πολιτικής παράνοιας και οικονομικής παρανομίας.

Τον πόνο αισθάνεται και η ναυτιλιακή οικογένεια, παρόλο που σε γενικές γραμμές ο κλάδος είναι απομονωμένος από την οικονομία επί ξηράς. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στη μοίρα, τη γη και τη θάλασσα είναι ολοένα και πιο τρομακτικές.

Διαβάστε τη συνέχεια στον «Ε» Φεβρουαρίου…