| ||||||||
|
||||||||
| ||||||||
ΝέαΚατάργηση του Υπουργείου Ναυτιλίας!
29.10.09 Η κατάργηση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας ύστερα από 64 χρόνια και η διάσπασή του από τη νέα κυβέρνηση ΠαΣοΚ προκάλεσε έκπληξη, προβληματισμό, σύγχυση και έντονες αντιδράσεις για πολλούς και ευνόητους λόγους. Πρώτος και κυριότερος από αυτούς είναι ότι η όποια λογική πίσω από αυτή την κίνηση του πρωθυπουργού, κ. Γιώργου Παπανδρέου, που ίσως να αποδειχτεί συν τω χρόνω και η σωστή λύση, δεν είναι εμφανής. Κι αυτό γιατί δεν είχε ξεκαθαριστεί εξ αρχής ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργήσει το νέο σχήμα, που θα διαχειριστεί τα θέματα της πρώτης ναυτιλίας στον κόσμο. Εκ πρώτης όψεως, σύμφωνα με τα Προεδρικά Διατάγματα, οι αρμοδιότητες του πρώην ΥΕΝΑΝΠ μεταφέρονται στα εξής υπουργεία: Η ποντοπόρος ναυτιλία στο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και την κυρία Λούκα Κατσέλη. Το Λιμενικό Σώμα, η Γενική Γραμματεία Λιμένων και η Διεύθυνση Ασφάλειας Ναυσιπλοΐας στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και τον κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Και τέλος, η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής στο Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και τον κ. Ι. Ραγκούση. Ωστόσο, στην πράξη συνέβησαν άλλα, καθώς τον διάλογο με την Cosco, την Ο.ΜΥ.Λ.Ε και την Ένωση Λιμενεργατών για τη σύμβαση εκμετάλλευσης του ΟΛΠ, ανέλαβε η κυρία Λούκα Κατσέλη. Από την άλλη πλευρά, όμως, αδιευκρίνιστο παρέμεινε σε ποιου τον έλεγχο θα υπάγεται η ακτοπλοΐα, μέχρι τις προγραμματικές δηλώσεις στις 17 Οκτωβρίου του κ. Δημήτρη Ρέππα. Στις δηλώσεις αυτές έγινε φανερό ότι τα θέματα ακτοπλοΐας πέρασαν στην ευθύνη του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Κύκλοι της κυβέρνησης αναφέρουν ότι και τα λιμάνια θα έπρεπε να υπάγονται στο εν λόγω υπουργείο ως εγκατάσταση και υποδομή, ενώ λέγεται ότι ο κ. Παπανδρέου αποφάσισε να δώσει τα λιμάνια στον κ. Ν. Σηφουνάκη, υφυπουργό του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Επίσης, δεν είναι ξεκάθαρο ποιος θα αναλάβει τα θέματα ναυτικής εργασίας, αλλά και το μείζον θέμα της ναυτικής εκπαίδευσης. Ορισμένοι από το κυβερνητικό επιτελείο εισηγούνται το ΝΑΤ και ο Οίκος του Ναύτου να ενταχθούν στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ενώ οι Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού στο Υπουργείο Παιδείας. Πάντως, στα περισσότερα ζητήματα περί ναυτιλίας έχει αναφερθεί ως τώρα κυρίως η κυρία Κατσέλη. Συγκεκριμένα, σε δηλώσεις της στις 12 Οκτωβρίου είπε, μεταξύ άλλων, ότι προτεραιότητα του νέου υπουργείου αποτελεί η ανακαίνιση και η αναβάθμιση του Κέντρου Επιμόρφωσης Εμπορικού Ναυτικού και «μία σειρά θεσμικά ζητήματα που εκκρεμούν, όπως η κάλυψη του θεσμικού κενού για εγκατάλειψη πλοίων, η ενίσχυση της λειτουργίας του Ταμείου Ανεργίας και η βελτίωση κάλυψης των άνεργων ναυτικών, καθώς και η εξυγίανση της δημοσιονομικής διαχειρίσεις του ΝΑΤ, στο οποίο δεν έχουν κλείσει ισολογισμοί εδώ και χρόνια».Επίσης, στις 20 Οκτωβρίου η κυρία Κατσέλη υπέγραψε απόφαση για την πρόσληψη 180 ωρομίσθιων καθηγητών στις Σχολές Εμπορικού Ναυτικού. Η σύγχυση που επικρατεί σχετικά με το μοίρασμα των ποικίλων ευθυνών του πρώην ΥΕΝΑΝΠ, προξένησε έντονο προβληματισμό στην ελληνική ναυτιλιακή βιομηχανία. Προκάλεσε αντιδράσεις από την εφοπλιστική κοινότητα, που αναμένει εναγωνίως να ξεκαθαριστεί το ποιος θα εγγυηθεί να προασπιστεί τα συμφέροντα της ελληνικής ναυτιλίας, η οποία εισφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό τα περισσότερα έσοδα σε σχέση με οποιονδήποτε άλλον τομέα της οικονομίας. Όλα δείχνουν ότι την ευθύνη έχει αναλάβει η κυρία Λούκα Κατσέλη. Η ίδια κατά την τελετή ανάληψης των καθηκόντων του υπουργείου δήλωσε ότι σκοπός της στενής συνεργασίας και της ένταξης του Υπουργείου Ναυτιλίας στο νεοσύστατο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας είναι «να δημιουργηθεί προστιθέμενη αξία στη χώρα μας». Επίσης τόνισε ότι το νέο υπουργείο δεσμεύεται να αναβαθμίσει όσο το δυνατόν περισσότερο «τις υποδομές και τις υπηρεσίες μας», ώστε «η Ελλάδα να κρατηθεί στο ύψος αυτής της παγκόσμιας πρωτοπορίας και να αναδείξουμε τον Πειραιά μας και τα άλλα μας λιμάνια σε διεθνή κέντρα». Η σοβαρή παρουσία της κυρίας Λούκας Κατσέλη, η οποία συναντήθηκε με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών και την Π.Ν.Ο., φέρεται να διχάζει τις γνώμες. Συγκεκριμένα, η Ελληνική Επιτροπή Ναυτιλιακής Συνεργασίας του Λονδίνου (Committee) ξεκαθαρίζει ότι αντιτίθεται στο διαμελισμό του Υπουργείου Ναυτιλίας, ενώ η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών με έδρα τον Πειραιά φέρεται να τηρεί στάση «διαλόγου και πίστωσης χρόνου». Σε επίσημη ανακοίνωσή του, το Committee Λονδίνου με πρόεδρο τον κ. Επαμεινώνδα Εμπειρίκο αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι: «η επιτυχής δραστηριοποίηση και ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας, και ειδικότερα του εθνικού νηολογίου, απαιτεί την ύπαρξη ενός ισχυρού και αυτόνομου Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας που λειτουργεί και υποστηρίζεται από το Λιμενικό Σώμα». Επίσης, πρόσθεσε ότι: «Το Λιμενικό Σώμα στο σύνολό του είναι αναπόσπαστο στοιχείο του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του, διότι με την οργάνωση, άμεση διεκπεραίωση των θεμάτων, πειθαρχία, αφοσίωση στο καθήκον και υψηλή μόρφωση και εξειδίκευση του προσωπικού του, έχει ξεπεράσει, κατά κοινή ομολογία, τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης, με αποτέλεσμα το ΥΕΝ να αποτελεί πρότυπο προς μίμηση σε διεθνές επίπεδο». Ο ελληνικός εφοπλισμός του Λονδίνου φοβάται ότι σε περίοδο οικονομικής κρίσης η διάσπαση του υπουργείου θα ζημιώσει «την ελληνική ναυτιλία, το διεθνές κύρος της, τους ναυτικούς μας, το νηολόγιο, τις ναυτιλιακές και παραναυτιλιακές επιχειρήσεις, καθώς και την εθνική οικονομία γενικότερα». Γι’ αυτό και ζήτησε από την κυβέρνηση «να επανεξετάσει το όλο θέμα, με στόχο να αποκατασταθεί η αυτοτέλεια του ΥΕΝ με το Λιμενικό Σώμα στην υπηρεσία της ναυτιλίας». Παρόμοια άποψη με το Committee εξέφρασε σε ανακοίνωσή της και η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία με επικεφαλής τον κ. Γιάννη Χαλά. Η ΠΝΟ προειδοποιεί ότι αυτή η κίνηση υποβαθμίζει την εικόνα της ελληνικής ναυτιλίας διεθνώς, ενώ παράλληλα στερεί «από τη ναυτεργατική οικογένεια παράδοση δεκαετιών, σε ό,τι αφορά στον τρόπο αντιμετώπισης των ιδιαιτέρων προβλημάτων που απασχολούν τους ναυτεργάτες». Τονίζει δε ότι «σε εποχή που η προσέλκυση νέων και η παραμονή τους στο ναυτικό επάγγελμα ιεραρχείται σαν πρώτη προτεραιότητα για τη ναυτιλία μας, μιας και η δεξαμενή του έμψυχου δυναμικού έχει στερέψει επικίνδυνα», η απώλεια της αυτονομίας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας στέλνει λάθος μήνυμα στους νέους και θα αναχαιτίσει την προσπάθεια ενίσχυσης του στελεχιακού δυναμικού της ελληνικής ναυτιλίας. Παρά τις αντιδράσεις, το σίγουρο είναι ότι ο ναυτιλιακός κλάδος ζει ιστορικές στιγμές. Παράλληλα με την κατάργηση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας –το οποίο παύει να υπάρχει για δεύτερη φορά από την ίδρυσή του το 1945– το Λιμενικό Σώμα, ύστερα από ενενήντα χρόνια από την ίδρυσή του το 1919, σταματά να είναι ο ισχυρός βραχίονας της ελληνικής ναυτιλιακής πολιτικής, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, ενώ ενισχύεται ο ρόλος του ως Ακτοφυλακή. Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας το 1971 είχε ενταχθεί στο Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών ως υφυπουργείο. Ωστόσο επανασυστάθηκε το 1973, αφού φάνηκε ότι αυτό το μοντέλο δεν ήταν επιτυχημένο, όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ιδιόμορφων θεμάτων μιας βιομηχανίας, που δραστηριοποιείται κυρίως στον διεθνή στίβο. Η Πανελλήνια Ένωση Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού χαρακτήρισε τη «διάλυση του ιστορικού Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας» ως «ταπεινωτική», υπογραμμίζοντας ότι «το ΥΕΝΑΝΠ ως τώρα με υπουργό, υφυπουργό και τρεις γενικούς γραμματείς, με μεγάλη δυσκολία ανταποκρινόταν στο έργο του, με αποτέλεσμα η προσφορά του να μην είναι επαρκής». Θετικά έχει ταχθεί ως τώρα επισήμως μόνο ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας, ανακοινώνοντας ότι «δεσμεύεται να συνεργαστεί με τους νέους υπουργούς», για την άμεση δρομολόγηση των αναγκαίων θεσμικών παρεμβάσεων στα εκκρεμή θέματα της επιβατηγού ναυτιλίας.
|
| |||||||